Η παιδαγωγική λειτουργία των δημοψηφισμάτων

4.Papadopoulou Lina - Book _ small.jpg

«Η παιδαγωγική λειτουργία της «άμεσης δημοκρατίας» συνίσταται στην ενδυνάμωση της δημοκρατικής συνείδησης . Η αξία της «ως άσκηση δημοκρατικής ευθύνης» έγκειται στο ότι θέτει τους πολίτες ενώπιον των ευθυνών τους κι έτσι τους παιδαγωγεί, αναγκάζοντάς τους υπό μία έννοια, να γίνουν πιο υπεύθυνοι, καθώς τους αφαιρεί το άλλοθι ότι άλλοι, οι αντιπρόσωποί τους, αποφασίζουν αντί των ιδίων. 

Η διενέργεια δημοψηφισμάτων σε τακτά χρονικά διαστήματα δημιουργεί μια διπλή πίεση: αφενός οι πολιτικές ελίτ αναγκάζονται να αναπτύσσουν επιχειρήματα προκειμένου να πείσουν το εκλογικό σώμα, αφετέρου το τελευταίο αναγκάζεται να στρέψει το βλέμμα στα θεμελιώδη ζητήματα που τίθενται υπό την κρίση του και να πληροφορηθεί, κατά το δυνατόν εγκύρως, γι αυτά. Το δημοψήφισμα δημιουργεί έναν δημόσιο χώρο όπου το υπό κρίση θέμα πρέπει να συζητηθεί, να αναλυθεί, οι διαφορετικές απόψεις να ακουστούν και να αντικρουστούν, όλες οι πλευρές να ακούσουν και να κατανοήσουν τους αντιπάλους τους. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης – η τέταρτη εξουσία στη σημερινή δημοκρατία – έχουν επίσης την υποχρέωση να προβάλουν όλες τις αντικρουόμενες απόψεις. Υπό τις ανωτέρω προϋποθέσεις, το δημοψήφισμα αποτελεί, συνεπώς, μια μορφωτική και επιμορφωτική διαδικασία . Η προκήρυξη του δημοψηφίσματος τονώνει το ενδιαφέρον των πολιτών για το κρίσιμο θέμα αλλά και γενικά για την πολιτική και μπορεί να αναμένεται ότι πλήθος εκδηλώσεων, συζητήσεων και αντιμαχιών οργανώνονται από τους ίδιους τους πολίτες που υποστηρίζουν την μία ή την άλλη άποψη. Η πολιτική ξανάρχεται στο προσκήνιο με ουσιαστικά χαρακτηριστικά και όχι ως κραυγές και συνθήματα. Από την διαδραστική αυτή διαδικασία όλοι οι εμπλεκόμενοι καλούνται να βγουν σοφότεροι και πάντως ωριμότεροι, να λάβουν την τελική απόφαση ή να δώσουν την γνώμη τους στο αποφασίζον όργανο

Από το βιβλίο ΘΕΣΜΟΙ «ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ (σελ.84) της  Επ.Καθηγήτριας Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή ΑΠΘ Λίνας Παπαδοπούλου.

 

 

Advertisements
Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged , | 2 Σχόλια

Πότε θα είχε νόημα η απόσχιση, η ανεξαρτησία;

      καταλανική σημαία

       Γιατί φίλοι Καταλανοί, Σκωτσέζοι, Βάσκοι και λοιποί, ζητάτε ν’ αντικαταστήσετε τη μια ολιγαρχία με μια άλλη; Νομίζετε ότι η “δική” σας ολιγαρχία θάναι καλύτερη απ’ των άλλων; Επιζούν ακόμα τέτοιες αυταπάτες;

Κι όμως οι Κούρδοι μπορούν κάτι να ελπίζουν. Το τουρκικό ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα, αυταρχικού και εθνικιστικού τύπου, καταδιώκει τον πολιτισμό τους και κάθε πολιτική τους έκφραση. Όμως οι εθνικές ιδιαιτερότητες κάτω απ’ τις φιλελεύθερες (;) κοινοβουλευτικές ολιγαρχίες της Δύσης δεν καταπιέζονται πλέον, παρ’ όλο το ερωτηματικό. Αυτό το τελευταίο έχει άλλες αιτίες ύπαρξης. Οικονομικές, ταξικές διαστάσεις.

Μόνο η απόφαση των πολιτών μιας επαρχίας-περιφέρειας, να βαδίσουν το δημοκρατικό δρόμο, θα μπορούσε ν’ αποτελέσει επαρκή αιτία για την ανάπτυξη αυτονομιστικού κινήματος με στόχο την αποσκίρτηση απ’ τον σφιχτό εναγκαλισμό ενός ολιγαρχικού κράτους. Επιπλέον μόνο μια τέτοια απόφαση είναι ικανή να παράσχει την απαιτούμενη πολιτική ισχύ για να καμθούν οι ολιγαρχικές αντιδράσεις.

Αυτή ακριβώς θα έπρεπε να είναι και η περίπτωση της αποχώρησης ενός κράτους μέλους απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όσο κι αν το Βrexit μπορεί να χαροποίησε τους ορκισμένους εχθρούς της παγκοσμιοποίησης και των περιφερειακών ολογκληρώσεων σίγουρα δεν θα οδηγήσει στην αποδυνάμωση των οικονομικών και πολιτικών ολιγαρχιών ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε στην Βρεττανία.

Να ο λόγος για τον οποίο κάθε δημοκρατικός πολίτης θα είναι αδιάφορος π.χ. απέναντι σ’ ένα Grexit που δεν θα έχει ως πυρήνα και κινητήρια δύναμη το σύνθημα “ο πρώτος και ο τελευταίος λόγος, για όλες τις πολιτικές αποφάσεις, στους πολίτες”.

 

Αλεξόπουλος Διονύσης

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged , , , | Σχολιάστε

Δημοκρατική πολιτική και κοινά: μία ταυτόσημη σχέση

3.commons-wordl_small.jpg

Παραθέτουμε την παρουσίαση του Διονύση Αλεξόπουλου, μέλους της ομάδας ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ & ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, στο Φεστιβάλ των Κοινών και την θεματική «Κοινά & Σύνταγμα»

«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΑ: ΜΙΑ ΤΑΥΤΟΣΗΜΗ ΣΧΕΣΗ

Θα ξεκινήσουμε με ένα ερώτημα:

Ανήκει η δημοκρατική πολιτική δραστηριότητα (από εδώ και κάτω σκέτα “πολιτική”) σε αυτό το οποίο ονομάζουμε κοινά ;

Αν θέλουμε να εξετάσουμε με προσοχή αυτό το ερώτημα θα πρέπει να πάμε αρκετά πίσω και να προσπαθήσουμε να ορίσουμε το τι είναι πολιτική αλλά και το τι είναι τα κοινά.

Συνέχεια

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged , , | Σχολιάστε

Εργαλεία καλύτερα από τα δημοψηφίσματα;

2

Είναι γεγονός ότι ελάχιστοι επαγγελματίες πολιτικοί ασχολούνται με σοβαρότητα με τα δημοψηφίσματα πρωτοβουλίας πολιτών, ακόμη κι αν η πίεση που ασκείται από τα κάτω φαίνεται ότι σταδιακά αυξάνεται. Έτσι όταν ανοίξει ένας διάλογος για τα δημοψηφίσματα πρωτοβουλίας πολιτών -ασφαλώς ανάλογα με την περίσταση και την χρονική απόσταση από τις εκλογές- η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών απαντά συνήθως ως εξής: α) κάποιοι προσπαθούν να τα αγνοήσουν τελείως ή να τα μεταθέσουν σε ένα αόριστο και ώριμο μέλλον, β) άλλοι τείνουν να υποβαθμίσουν την αποτελεσματικότητά τους, γ) πολλοί χρησιμοποιούν την όποια αρνητική εμπειρία από δημοψηφίσματα κυβερνητικής πρωτοβουλίας (plebiscite) ώστε να «δυσφημίσουν» τα δημοψηφίσματα πρωτοβουλίας πολιτών και δ) άλλοι προσπαθούν να τα απορρίψουν ως διχαστικά και επικίνδυνα εργαλεία λαϊκισμού.

Συνέχεια

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged , | 2 Σχόλια

Σύνταγμα και Κοινά

Commons Fest.jpg

Στις 6, 7 και 8 Οκτώβρη θα πραγματοποιηθεί το Φεστιβάλ των Κοινών στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, Πειραιώς 256. Σε αυτό θα ενώσουν τις δυνάμεις τους το Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας και το CommonsFest.

Η ομάδα μας, Δημοκρατία & Δημοψήφισμα, θα συμμετάσχει στην θεματική «Κοινά & Σύνταγμα», την Κυριακή 8 Οκτώβρη και από τις 12 ως τις 4μ.μ. Στην εκδήλωση αυτή θα ακουσθούν οι παρακάτω τοποθετήσεις:

«Δημοψηφίσματα με Πρωτοβουλία Πολιτών και Κοινά», Διονύσης Αλεξόπουλος, φυσικός, εκπαιδευτικός (ομάδα Δημοκρατία & Δημοψήφισμα)

«Το Σύνταγμα ως κοινό», Χρήστος Λυντέρης, δικηγόρος, Διδάκτωρ νομικής (ομάδα Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή)

«Κοινά και Συμμετοχικός Σχεδιασμός Νόμων και Θεσμών», Ελισσάβετ Σπυρίδου, ψυχολόγος (ομάδα Πολιτεία 2.0)

Στην συνέχεια θα ακολουθήσει world café, δηλαδή μία μέθοδος συζήτησης και λήψης αποφάσεων, το οποίο θα βασισθεί στις εξής ερωτήσεις:

  1. Ποια θέλουμε/μπορεί να είναι σήμερα, η δύναμη και ο ρόλος των πολιτών στη διακυβέρνηση των φυσικών πόρων (π.χ. νερό, αέρας, έδαφος, ενέργεια, ψαρότοποι, βοσκότοποι, δάση, κλπ) και του κοινού πλούτου που έχει παραγάγει η κοινωνία από γενιά σε γενιά (π.χ. δίκτυα ύδρευσης, οδικά δίκτυα, διαδίκτυο, γνώση, ψηφιακά αγαθά, απορρίμματα, κλπ);
  2. Ποιοι θεσμοί, ποιες διαδικασίες σύνταξης νόμων, ποιες διαδικασίες αλλαγής του Συντάγματος μπορούν να διασφαλίσουν/εγγυηθούν αυτή τη δύναμη και ρόλο των πολιτών; Με ποια σειρά προτεραιότητας;

Περισσότερες πληροφορίες καθώς και το πλήρες πρόγραμμα των εκδηλώσεων μπορείτε να δείτε εδώ.

Ελπίζουμε να σας δούμε εκεί και να ακούσουμε τις δικές σας ιδέες και τοποθετήσεις. Γιατί η επικοινωνία μας κάνει πιο δυνατούς.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 1 σχόλιο

Ολιγαρχία και άκρα: μία ταυτόσημη σχέση

 

03-gross

Η ακροδεξιά στην Ευρώπη ισχυροποιείται. Φταίνε για αυτό οι ανώριμοι Ευρωπαίοι πολίτες ή η πολιτική ελίτ η οποία έχει αποκοπεί από τις ευρωπαϊκές κοινωνίες; Είναι αυτά τα φαινόμενα προβλήματα της δημοκρατίας (με ή χωρίς εισαγωγικά στην λέξη) ή σημάδια μίας ολιγαρχίας που προτιμά έναν κακό αντίπαλο, δηλαδή την ακροδεξιά, από τον εχθρό του συνόλου των πολιτών, την πραγματική δημοκρατία και την λαϊκή κυριαρχία που αυτή προϋποθέτει και συνεπάγεται; Υπάρχει άλλη λύση στα προβλήματα της «δημοκρατίας» πέρα από περισσότερη δημοκρατία;

Με αφορμή της άνοδο του AfD στην Γερμανία ας δούμε τι λέει ο Andreas Gross, πρώην βουλευτής του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου και δραστήριος υποστηρικτής της άμεσης δημοκρατίας και των θεσμών της.

Συνέχεια

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged | Σχολιάστε

Όταν το “δημοκρατικό” κέντρο – λέγε με, ΠΑΣΟΚ – περιφρουρεί την ολιγαρχική λειτουργία του κοινοβουλίου.

keno

Η Φώφη ανακοίνωσε ότι από δω κι ύστερα οι βουλευτές της δεν θα υπερψηφίζουν τα νομοσχέδια της κυβέρνησης – με τα οποία όμως συμφωνούν (!!!;;) – αν αυτά δεν τυγχάνουν υποστήριξης απ’ το σύνολο των κυβερνητικών βουλευτών, δηλαδή και των βουλευτών των ΑΝΕΛ. Καταδεικνύει έτσι, για άλλη μια φορά, πως στη χώρα μας, η νομοθετική εξουσία είναι όχι μόνο πλήρως ελεγχόμενη από την εκτελεστική-κυβέρνηση (λέγε με, πρωθυπουργό) αλλά επιπλέον όσο αφορά την αντιπολίτευση και στις σκοπιμότητες που προκύπτουν απ’ την επιδίωξη της κατάκτησης των υπουργικών εδράνων. Φαίνεται μάλιστα πως το πολιτικό προσωπικό θεωρεί κάτι τέτοιο απολύτως φυσιολογικό, αφού φθάνει ένας επίδοξος κυβερνήτης μας απ’ την ελάσσονα αντιπολίτευση, όπως η Φώφη, να το διαλαλεί ανερυθρίαστα.

Συνέχεια

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged , , , | Σχολιάστε