5. Το δημοψήφισμα του 2015. Μια πρώτη ανάγνωση (σύμφωνα με τα προηγούμενα).

3.Λογότυπο_του_Δημοψηφίσματος

Έφτασε η στιγμή να δούμε τι συνέβη τον Ιούλιο του 2015. Τι ακριβώς ήταν το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου; Τι μας έδωσε ως αποτέλεσμα και τι συνέβη στην συνέχεια;

Δημοψήφισμα, η απαγορευμένη λέξη

Η ελληνική πολιτική ελίτ, από την άκρα δεξιά ως και την άκρα αριστερά, ήταν και συνεχίζει να είναι βαθύτατα αντιδημοκρατική και ως εκ τούτου απέφευγε πάντα να αναφερθεί σε θεσμούς άμεσης έκφρασης της λαϊκής ετυμηγορίας. Γνωρίζοντας ότι δεν μπορούν να πείσουν τον ελληνικό λαό και καλυμμένοι πίσω από το άλλοθι των εκλογών επέβαλλαν και επιβάλλουν στην ελληνική κοινωνία (όλοι τους, παίζοντας το παιχνίδι του καλού και του κακού αστυνομικού, της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης, του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού / κομμουνισμού) πολιτικές οι οποίες δεν έχουν την υποστήριξη των Ελλήνων.  Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η συνέχιση του παρασιτικού τους ρόλου και η λεηλασία της χώρας.

Έτσι δεν προκάλεσε εντύπωση η «εκπαραθύρωση» του ίδιου του πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, όταν αυτός, έστω και αργά, ζήτησε το 2011 την διεξαγωγή δημοψηφίσματος.  Θυμόμαστε ακόμα τον θυμό των Ευρωπαίων «ηγετών» και το μένος του εγχώριου πολιτικού προσωπικού (ακόμα και, ή κυρίως, εντός του ΠΑΣΟΚ) ενάντια σε μια τέτοια πρόταση.

Κάπως έτσι και με μια χώρα υπό πολιτική και οικονομική κατοχή φτάσαμε στο 2015 και την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Έξι μήνες μετά και για λόγους που δεν είναι της παρούσης να εξετάσουμε, ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος με ένα πολύ ιδιαίτερο ερώτημα. Θα έπρεπε να απαντήσουμε αν συμφωνούμε με μία δανειακή πρόταση η οποία, την ημέρα του δημοψηφίσματος, δεν ήταν καν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων!

Τελικά για τι ακριβώς ψηφίσαμε;

Νομίζω πως ελάχιστοι αμφισβητούν το ότι το δημοψήφισμα του 2015 λειτούργησε σε δύο επίπεδα. Ένα τυπικό, το οποίο είχε να κάνει με το ερώτημα αυτό καθαυτό και ένα ουσιαστικό το οποίο αφορούσε την συνέχιση των πολιτικών λιτότητας ή όχι. Το τυπικό είχε ελάχιστη σημασία αφού ψηφίζαμε για κάτι το οποίο δεν υπήρχε ως ισχύουσα και δεσμευτική πρόταση και ως εκ τούτου σχεδόν κανείς δεν την διάβασε. Το ουσιαστικό ήταν η επιλογή μεταξύ του φόβου για ένα ακόμα χειρότερο αύριο (ΝΑΙ) και της επιθυμίας για παύση των πολιτικών λιτότητας (ΟΧΙ).  Αυτό το γνώριζαν όλοι και αυτό αποδεικνύεται από την επικοινωνιακή τους ρητορική. Το στρατόπεδο του ΝΑΙ μας έλεγε πως ψηφίζουμε για το ευρώ και την παραμονή της χώρας στην Ευρώπη, ενώ το στρατόπεδο του ΟΧΙ εστίαζε στο αδιέξοδο της μέχρι τότε οικονομικής πολιτικής.

Ο βασιλιάς είναι γυμνός

Ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά ενός δημοψηφίσματος είναι η ικανότητα του να ξεγυμνώνει τους πάντες. Όταν το ερώτημα είναι συγκεκριμένο δεν μπορείς παρά να πάρεις μία θέση. Δεν μπορείς να κρυφτείς πίσω από γενικότητες, θεωρητικά σχήματα και άλλα «εργαλεία» της «αντιπροσώπευσης» (η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, δεν έχει καμία σχέση με την δημοκρατία, αφού μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά σε αυτή, αλλά σε καμία περίπτωση να την αντικαταστήσει).  Ας δούμε λοιπόν τι μας είπε το δημοψήφισμα για τον κόσμο γύρω μας.

Το ανέκδοτο της δημοκρατικής Ε.Ε.

Για τόσο σημαντικές αποφάσεις θα περίμενε κανείς μία Ευρώπη η οποία σέβεται, ρωτά και υπακούει στους λαούς της. Μια Ευρώπη η οποία, πριν κάνει οποιοδήποτε βήμα ολοκλήρωσης (αν δεν είναι ολοκληρωτικό καθεστώς) θα ζητά από όλες τις χώρες και τους λαούς να επικυρώσουν τις ενέργειες αυτές με δημοψήφισμα. Υποχρεωτικά και απόλυτα δεσμευτικά. Αντί αυτού έχουμε μια στρατιά καλοπληρωμένων γραφειοκρατών οι οποίοι νομίζουν ότι κάνουν πολιτική και τις ισχυρές πολιτικές, χρηματοπιστωτικές και βιομηχανικές ελίτ της Ευρώπης να κάνουν, κυριολεκτικά, ό,τι θέλουν. Ποιος και με ποιον μηχανισμό μπορεί να τους ελέγξει; Στο σπουδαίο βιβλίο των Verhulst και Nijeboer διαβάζουμε: «Εάν η Ε.Ε. έπρεπε να υποβάλει υποψηφιότητα ένταξης, θα έπρεπε να αποφανθούμε: ‘δημοκρατικά ελλειμματική’.» (Oldag και Tillack, 2003, σ. 17-19, βλέπε επίσης Booker και North, 2005). Έχει αλλάξει τίποτα από την στιγμή που γράφτηκαν, πριν αρκετά χρόνια, αυτά τα λόγια; Φυσικά και ναι, πολλά και προς το χειρότερο. 

Αν κάποιος αμφιβάλλει για τα παραπάνω, δεν έχει παρά να ψάξει και να θυμηθεί πως αντιμετώπισαν οι Ευρωπαίοι «ηγέτες», οι βοηθοί τους και οι γραφειοκράτες το δημοψήφισμα του 2015. Δεν έχει παρά να θυμηθεί την εικόνα της Μέρκελ, ξάγρυπνης και κυριολεκτικά ράκος, το πρωί της επόμενης ημέρας. Κανείς από όλους αυτούς δεν θέλει να έχουμε φωνή.  Για αυτό και η Μέρκελ δεν κάλεσε τον Γερμανικό λαό να αποφασίσει με δημοψήφισμα αν θέλει να δανείσει στους τεμπέληδες του Νότου. Είναι λογικό να μην σέβονται οι Γερμανοί πολιτικοί τον ελληνικό λαό. Δεν είναι παράξενο όμως να μην σέβονται ούτε τον Γερμανικό; Τελικά, υπάρχει κάτι που να σέβονται οι πολιτικοί;

Η δημοκρατία στην Ελλάδα

Τι γίνεται όμως με την δημοκρατία στην χώρα που αυτή γεννήθηκε; Πως μπορούμε , ως Έλληνες πολίτες, να ορίσουμε την πολιτική, το παρόν και το μέλλον της χώρας μας; Ποια ουσιαστική δύναμη έχουμε απέναντι στους αντιπροσώπους μας; Στα παραπάνω ερωτήματα δεν θα απαντήσω. Νομίζω ότι όλοι μας καταλαβαίνουμε και συμφωνούμε πως δεν υπάρχει δημοκρατία στην Ελλάδα. Για όποιον αμφιβάλει, θα ήθελα να του θυμίσω τα λόγια ενός μεγάλου Άγγλου πολιτικού, του Τόνι Μπέν, ο οποίος μας προτρέπει να ρωτήσουμε τους ισχυρούς (και εμμέσως τους εαυτούς μας, όσο αφορά τη δική μας πολιτική ισχύ) τα εξής: «Ποια δύναμη έχεις; Από πού την αντλείς; Υπέρ ποιανού το συμφέρον τη χρησιμοποιείς; Σε ποιον λογοδοτείς; Πως μπορούμε να σε ξεφορτωθούμε;»

Τα ΜΜΕ ως εργαλείο χειραγώγησης

Κανείς λογικός και ενημερωμένος συμπολίτης μας δεν θεωρεί τα ΜΜΕ ως αξιόπιστα ή έστω άξια λόγου. Ως μακρύ χέρι των διαπλεκόμενων οικογενειών και των κρατικοδίαιτων εταιρειών κάνουν το μόνο πράγμα που γνωρίζουν: προπαγάνδα και συλλογική πλύση εγκεφάλου. Ως εκ τούτου, κανείς δεν περίμενε να καλύψουν με μία υποτυπώδη ουδετερότητα το δημοψήφισμα. Και όμως, τόσο πριν όσο και μετά το δημοψήφισμα ξεπέρασαν τους εαυτό τους. Αν μπορούσαν θα προκαλούσαν ακόμα και εμφύλιο πόλεμο. Το προσπάθησαν, αλλά βρήκαν απέναντι τους έναν σπουδαίο λαό.

Οι σπουδαίοι Έλληνες

Ας σκεφτούμε το εξής: Ας υποθέσουμε πως δεν είμαστε Έλληνες. Ας πούμε ότι είμαστε Νορβηγοί και ακούμε για έναν λαό στην Μεσόγειο που ζούσε, μέχρι πολύ πρόσφατα, πέρα από τις δυνάμεις του. Έναν τεμπέλικο λαό που κορόιδεψε τις αθώες και αγνές τράπεζες της Ευρώπης, δανείσθηκε έναν πακτωλό χρημάτων από αυτές και έκανε τα χρήματα αυτά (τα οποία οι τράπεζες με τον ιδρώτα τους έχουν δημιουργήσει εκ του μηδενός) σπίτια, ταξίδια, αυτοκίνητα κτλ. Ένα λαό που σύρεται στην διάσωση του χωρίς να είναι σίγουρο ό,τι το επιθυμεί (κανείς δεν σκέφτηκε να το ρωτήσει). Που διαδηλώνει για να μην συνεχίζει να δανείζεται, κατά εκατοντάδες χιλιάδες, και δέχεται μία καταστολή απίστευτης βίας. Έναν λαό που διασύρεται, λοιδορείται και απαξιώνεται, όχι μόνο από τους αντιπάλους εκτός της χώρας, αλλά ακόμα και από το ίδιο του το πολιτικό προσωπικό, την τηλεόραση, τις εφημερίδες, τους φιλοσόφους και διανοούμενους του. Όλοι τους συμφωνούν ότι φταίνε οι Έλληνες πολίτες και θα πρέπει να πληρώσουν, αφού φυσικά διασωθούν δια της βίας. Έναν λαό που στέλνει στο σκουπιδοτενεκέ τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας και κάνει κυβέρνηση ένα συνονθύλευμα συνιστωσών διαμαρτυρίας. Έναν λαό που όταν τελικά τον ρωτούν, αψηφά την τρομοκρατία, τις τράπεζες που οι Ευρωπαίοι του κλείσανε, τον φόβο του για το αύριο, και λέει ένα ΟΧΙ.

Εμένα, ως υποθετικό Νορβηγό, αυτός ο λαός θα με έκανε να δακρύσω από συγκίνηση. Ο λαός που δεν έπεσε στην παγίδα της πόλωσης και του εμφυλιοπολεμικού κλίματος που δημιούργησαν τα παράσιτα που τον κυβερνούν και τα άθλια ΜΜΕ. Ο σπουδαίος λαός του ΟΧΙ και ο επίσης σπουδαίος λαός του ΝΑΙ. Οι σπουδαίοι Έλληνες.

This entry was posted in Χωρίς κατηγορία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s