Για τ’ όνομα και όχι μόνο.

σημαίες ελλ σκ

    Στο θέμα της συμφωνίας για το όνομα και την εθνική υπόσταση της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ) είμαι αναποφάσιστος. Κλίνω περισσότερο στο ν’ αποδεχθώ μια γεωγραφική ονομασία που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία. Όμως δεν είμαι σίγουρος για την ορθότητα, αυτής μου, της θέσης. Έχει όμως καμμία σημασία, αυτή, η έλλειψη σιγουριάς; Όχι, αφού δεν πρόκειται να συμμετάσχω, όπως και όλοι οι Έλληνες πολίτες, στη λήψη σχετικής απόφασης.

      Ο Τσίπρας θα κάνει γι΄ άλλη μια φορά χρήση της λευκής επιταγής που του έδωσαν οι κοινοβουλευτικές εκλογές. Είναι όμως λογικό ν’ αποφασίζει ένας άνθρωπος μόνος του (μιας και όλοι γνωρίζουν πως οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα κάνουν ό,τι τους πει) για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα; Πόσοι απ’ τα εκατομμύρια των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές έλαβαν υπ’ όψιν τους το ζήτημα της διένεξης με τα Σκόπια και επομένως μπορεί να θεωρηθεί ότι έδωσαν τη συγκαταθεσή τους ν’ αποφασίσει ο Τσίπρας στη θέση τους;
Εξάλλου, οι διεθνείς συμφωνίες-συνθήκες δεσμεύουν τη χώρα για δεκαετίες. Ώς εκ τούτου τον τελευταίο λόγο θα πρέπει να έχουν κάθε φορά, οι πολίτες, μέσω δημοψηφίσματος. Η κυβέρνηση προτείνει και οι πολίτες εγκρίνουν. Αυτή είναι η ορθή διαδικασία.

       Ένα τέτοιο δημοψήφισμα θ’ ανάγκαζε και τους υπέρμαχους αλλά και τους ενάντιους στη συμφωνία ν’ αναπτύξουν πλήρως και με σοβαρότητα τα επιχειρήματά τους. Θα οδηγούσε σ’ έναν ουσιαστικό διάλογο. Διότι σ’ ένα δημοψήφισμα έχουν λόγο όλοι οι πολίτες κι όχι μόνο οι κατασταλαγμένοι και οι σίγουροι για τη θέση τους. Η απεύθυνση, λοιπόν, στους μη κατασταλαγμένους είναι υψηλών απαιτήσεων. Δεν πείθονται εύκολα. Δεν πείθονται από συνθήματα και αφορισμούς των μεν ή των δε.
Είναι πλέον καιρός να αρθεί ο αποκλεισμός των πολιτών απ’ τη λήψη των πολιτικών αποφάσεων που καθορίζουν τις τύχες της χώρας. Αρκεί να το απαιτήσουν οι ίδιοι και θα αρθεί.

Αλεξόπουλος Διονύσης.

Advertisements
This entry was posted in Χωρίς κατηγορία and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Για τ’ όνομα και όχι μόνο.

  1. Ο/Η Hristos Dagres λέει:

    Το κείμενο, αν και μικρό σε έκταση, βάζει τρία μεγάλα ζητήματα που αποτελούν σημαντικές ειδοποιούς διαφορές μεταξύ ενός δημοκρατικού πολιτεύματος και της σημερινής εκλόγιμης μοναρχίας που μόνο κατ’ όνομα αποτελεί «δημοκρατία». Πρώτον, την άποψη των «αρχόντων» μας ότι το αποτέλεσμα των εκλογών είναι «λευκή επιταγή» στα χέρια τους, δεύτερον ότι ένα εκλογικό αποτέλεσμα ΔΕΝ δίνει νομιμοποίηση στα πάντα (ειδικά μάλιστα όταν αφορά κρίσιμα εθνικά ζητήματα και η κυβέρνηση έχει «αυξημένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία» που όμως δεν αντανακλά στο εκλογικό σώμα) και τρίτον στο ότι ένα δημοψήφισμα θέτει το ίδιο το ζήτημα «γυμνό» στην κρίση των πολιτών – επιτρέποντας έτσι να φωτιστούν όλες οι διαστάσεις του.

    Προσωπικά διαφωνώ αυτή τη στιγμή με την άποψη του Διονύση για το όνομα – αλλά έχει επίσης μηδενική σημασία με τη δική του γιατί κανείς δεν θα τη λάβει υπόψιν του, εκτός κι αν προσφύγω σε εξωθεσμικούς τρόπους για να την εκδηλώσω και να ζητήσω να ακουστεί! Αυτό όμως που θεωρώ σημαντικότερο είναι ότι το όνομα δεν είναι αφ’εαυτού του το πρωτεύον – το πρωτεύον είναι η οικειοποίηση της ιστορίας της Μακεδονίας για την κατασκευή ταυτότητας ενός ψευδεπίγραφου «μακεδονικού» έθνους και οι εγγενώς συνυφασμένες με αυτήν την ψευτοταυτότητα «αλυτρωτικές» πολιτικές και τη συνακόλουθη προπαγάνδα.

    Το δημοψήφισμα απαιτείται όχι για να πούμε αν μας αρέσει το ένα ή το άλλο «όνομα» για το κρατίδιο (το οποίο, ανεξαρτήτως εισόδου ή μη στο ΝΑΤΟ, μάλλον έχει βραχύ βίο) αλλά για το εάν η συμφωνία εξασφαλίζει ότι οποιαδήποτε «ταυτότητα» προσπαθήσουν να κατασκευάσουν, δεν θα εκτρέφει επεκτατικές βλέψεις προς την ελληνική Μακεδονία και οτι ο αλβανοσλαβικός πληθυσμός θα προσπαθήσει να οικοδομήσει το modus vivendi του επάνω σε μία επιθετική ρητορική εις βάρος της Ελλάδας. Άποψη μου είναι ότι ούτως ή άλλως, αν αφαιρεθεί αυτό το «μαξιλαράκι» επιθετικού αλυτρωτισμού, το μόρφωμα αυτό θα καταρρεύσει εκ των έσω γιατί δεν θα υπάρχει ούτε η στοιχειώδης συγκολητική ουσία. Η μοίρα του θα είναι στην καλύτερη περίπτωση αντίστοιχη με της Βοσνίας – δεν πρόκειται να εξελιχθεί σε «Βέλγιο» ή «Ελβετία», όπου διαφορετικοί εθνοθρησκευτικογλωσσικοί πληθυσμοί εντάχθηκαν σε ένα κοινό κράτος.

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s