Όταν το “δημοκρατικό” κέντρο – λέγε με, ΠΑΣΟΚ – περιφρουρεί την ολιγαρχική λειτουργία του κοινοβουλίου.

keno

Η Φώφη ανακοίνωσε ότι από δω κι ύστερα οι βουλευτές της δεν θα υπερψηφίζουν τα νομοσχέδια της κυβέρνησης – με τα οποία όμως συμφωνούν (!!!;;) – αν αυτά δεν τυγχάνουν υποστήριξης απ’ το σύνολο των κυβερνητικών βουλευτών, δηλαδή και των βουλευτών των ΑΝΕΛ. Καταδεικνύει έτσι, για άλλη μια φορά, πως στη χώρα μας, η νομοθετική εξουσία είναι όχι μόνο πλήρως ελεγχόμενη από την εκτελεστική-κυβέρνηση (λέγε με, πρωθυπουργό) αλλά επιπλέον όσο αφορά την αντιπολίτευση και στις σκοπιμότητες που προκύπτουν απ’ την επιδίωξη της κατάκτησης των υπουργικών εδράνων. Φαίνεται μάλιστα πως το πολιτικό προσωπικό θεωρεί κάτι τέτοιο απολύτως φυσιολογικό, αφού φθάνει ένας επίδοξος κυβερνήτης μας απ’ την ελάσσονα αντιπολίτευση, όπως η Φώφη, να το διαλαλεί ανερυθρίαστα.

“Ε, και τι έγινε; Σιγά το πρόβλημα!” θα έλεγε ένας τυχαίος και μνημονιακά αφαιμαζόμενος πολίτης. Κι όμως αγαπητέ συμπολίτη, βρισκόμαστε για άλλη μια φορά να κοιτάζουμε χωρίς όμως να βλέπουμε “τον ελέφαντα στο δωμάτιο”. Δηλαδή το πρόβλημα των προβλημάτων της χώρας μας υπό μια άλλη γωνία. Κοιτάζουμε την αντιδημοκρατική φύση του πολιτικού μας συστήματος.

Μας φωνάζουν λοιπόν κατα πρόσωπο ότι, οι άνθρωποι που συνεδριάζουν στο κτήριο της βουλής, οι βουλευτές, δεν είναι αντιπρόσωποι των πολιτών. Είναι εκτελεστικά όργανα της εκάστοτε ηγετικής ομάδας του κόμματος με το ψηφοδέλτιο του οποίου εξελέγησαν. Η Φώφη το είπε ξεκάθαρα. Οι βουλευτές ψηφίζουν με μοναδικό στόχο, η ψήφος τους να βοηθά το κόμμα στη προσπάθειά του να κατακτήσει την κυβερνητική μάχαιρα και να κόβει το “πεπόνι”. Δεν αποτελεί στόχο η ορθή, κατά τη γνώμη του καθενός, νομοθέτηση. Ίσως, μόνο δευτερευόντως. Στόχος είναι η ιδεολογική σύμπνοια της εκάστοτε κυβερνητικής ομάδας – κάτι το οποίο δεν έχει υποτίθεται το δίδυμο Τσίπρα, Καμμένου – κι όχι η δημοκρατική διαδικασία ( = η επικράτηση της πλειοψηφούσας θέσης όπως αυτή θα διαμορφωθεί μετά τη διεξαγωγή ανοικτού δημοκρατικού διαλόγου.)
Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι ο σύγχρονος κοινοβουλευτισμός απομακρύνεται όλο και πιο πολύ από τις βασικές δημοκρατικές αρχές αντιπροσώπευσης των πολιτών.
Απομένει βέβαια το κρίσιμο ερώτημα: υπάρχουν πολίτες που να επιθυμούν, τουλάχιστον, μια γνήσια αντιπροσώπευση;

Αλεξόπουλος Διονύσης

Advertisements
This entry was posted in Χωρίς κατηγορία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s