ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης; Τι μπορούμε να μάθουμε από ένα δημοψήφισμα στην Μασαχουσέτη.

30.noon2_final.jpg

Ο πολύπαθος χώρος της παιδείας στην Ελλάδα, πειραματόζωο μετά από κάθε αλλαγή κυβέρνησης, είναι αντικείμενο ιδεολογικών μαχών σε όλα τα κράτη του κόσμου. Σε κάποια, όμως, παράδοξο για τα ελληνικά δεδομένα, καλούνται οι πολίτες να πάρουν τις τελικές αποφάσεις για συγκεκριμένα εκπαιδευτικά ζητήματα.

3,5 εκατομμύρια πολίτες της Μασαχουσέτης, του Χάρβαρντ, του ΜΙΤ και του Ταφτς, της Αμερικής, ψήφισαν τον Νοέμβριο του 2016 σε ένα δημοψήφισμα για την επέκταση των charter schools, των σχολείων δημόσιας χρηματοδοτήσης αλλά ιδιωτικού επιχειρηματικού ελέγχου.

Υπερασπιστές του ΝΑΙ, ήταν ολόκληρο το νεοφιλελεύθερο μπλοκ. Τα ιδρύματα Melinda & Bill Gates και Walton Education Foundation, η ομάδα «Οικογένειες για Άριστα Σχολεία» (Famillies for Excellent Schools- FES) των χρηματιστών της Wall Street,  ο πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης Michael Bloomberg, η οικογένεια Walton, γνωστή στις ΗΠΑ για το “ενδιαφέρον” της  στα ζητήματα παιδείας, η ομάδα Democrats for Education Reform, η οποία δρα στο εσωτερικό του Δημοκρατικού κόμματος, με στόχο την πολιτική υποστήριξη των charters και ο ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης της πολιτείας Charlie Baker. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο υπουργός παιδείας της πολιτείας James Peyser, ο οποίος μάλιστα  ήταν μέλος του εκτελεστικού γραφείου της εταιρείας «Οικογένειες για Άριστα Σχολεία» που προαναφέραμε, άρα είχε και άμεσο υλικό ενδιαφέρον για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Άλλωστε τα charter schools είναι κοινός παρανομαστής της εκπαιδευτικής πολιτικής Μπους και Ομπάμα με διακομματική πολιτική υποστήριξη, ακρογωνιαίος λίθος των δύο τελευταίων μεγάλων ομοσπονδιακών εκπαιδευτικών προγραμμάτων, το No Child Left Behind (NCLF) και το Race to the Top.

30.Yes-On-2 _ small

Τα επιχειρήματα του ΝΑΙ ήταν τα γνωστά του νεοφιλελευθερισμού. Η απελευθέρωση των σχολείων από τον δημόσιο έλεγχο και η εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων λειτουργίας θα επιφέρουν το σπάσιμο της γραφειοκρατίας και την ευεργετική επίδραση των κεφαλαιοκρατικών αντιλήψεων. Οι υψηλές αποδόσεις των συγκεκριμένων 78 σχολείων της Μασαχουσέτης τεκμηρίωνε την επιχειρηματολογία. Άλλωστε αυτά τα σχολεία δεν ανήκαν στην «ζώνη της σκουριάς», Ντιτρόιτ, Σικάγο, όπου μεγάλα σκάνδαλα αποκαλύφτηκαν, καθώς εταιρείες αρπακτικά βρήκαν ελεύθερο το πεδίο δράσης στα charter schools. Και βέβαια κατά τα γνωστά, εκτός από το άφθονο χρήμα, σύσσωμα τα ΜΜΕ είχαν πάρει θέση και μέχρι τελευταία στιγμή οι δημοσκοπήσεις έδειχναν συντριπτική νίκη του ΝΑΙ.

Το ΟΧΙ εκπροσωπούσαν συλλογικότητες εργαζόμενων γονέων, μαθητικές οργανώσεις, εκπαιδευτικά σωματεία με βασικότερη ομάδα την «Save Our Public Schools – SOAP». Προς μεγάλη χαρά του μπλοκ του ΝΑΙ, στο ΟΧΙ συμμετείχαν και συνδικαλιστικές οργανώσεις, των οποίων το κύρος έχει υποχωρήσει στην αμερικανική κοινωνία όπως και αλλού.

Οι υποστηρικτές του ΟΧΙ έδωσαν μια σκληρή ιδεολογική μάχη. Μίλησαν για το νόημα της δημόσιας εκπαίδευσης και το ρόλο του σχολείου στην κοινωνία. Αναφέρθηκαν στις κοινωνικές αξίες που αυτό  αντιπροσωπεύει. Ενημέρωσαν τους πολίτες ότι τα charter schools αποσπούν δημόσια κεφάλαια  από την παιδεία, χωρίς ανάλογη ανταπόδοση. Η επιλογή σχολείου λειτουργεί ως μπούμερανγκ στον εργαζόμενο γονέα,  καθώς σχολεία στις φτωχογειτονιές κλείνουν και ελιτίστικα σχολεία αρνούνται μαθητές αδύναμων κοινωνικά στρωμάτων. Έγινε κατανοητό ότι η ιδιωτικοποίηση της παιδείας αυξάνει τις ανισότητες αντί να τις μειώνει, όπως επιτάσσει ο βασικός σκοπός της εκπαίδευσης. Το δημόσιο σχολείο διακήρυξαν είναι συλλογικό κοινωνικό δικαίωμα.

Και κέρδισαν την μάχη.

2,5 εκατομμύρια άνθρωποι, το 62% , της πολιτείας του ΜΙΤ, του Χάρβαρντ και του Ταφτς, ψήφισαν ΟΧΙ στην δημιουργία 12 νέων charter schools, ΟΧΙ στην μόρφωση ως εμπόρευμα.

Βεβαίως το ΝΑΙ κυριάρχησε στις ακριβές περιοχές. Αλλά το ΟΧΙ ήταν συντριπτικό και ένωσε τις γειτονιές των μαύρων, των λατίνων και των παραδοσιακών αμερικανών λευκών εργαζόμενων. Ο γονιός που αντιλαμβάνεται την αξία της μόρφωσης και χρειάζεται δημόσια μορφωτικά αγαθά είναι ο πιο αρμόδιος να κρίνει και να αποφασίσει για το αν η ιδιωτικοποίηση της παιδείας τον ευνοεί. Και στην Μασαχουσέτη, η απάντηση είναι όχι.

Μια σημαντικότατη μάχη με διεθνείς προεκτάσεις, κερδήθηκε εκεί που οι πολίτες μπορούν να συμμετέχουν με δημοψηφίσματα στη λήψη αποφάσεων.

Δώρα Βιόλου

https://ballotpedia.org/Massachusetts_Authorization_of_Additional_Charter_Schools_and_Charter_School_Expansion,_Question_2_(2016)

http://nepc.colorado.edu/publication/ma-charter

https://tinyurl.com/kf52dx8  (selidodeiktis.edu.gr)

Advertisements
This entry was posted in Χωρίς κατηγορία. Bookmark the permalink.

One Response to ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης; Τι μπορούμε να μάθουμε από ένα δημοψήφισμα στην Μασαχουσέτη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s