Δημοψήφισμα τώρα…..

22. Voting

Όλα δείχνουν ότι σύντομα θα έχουμε συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και των Θεσμών. Θα επαναληφθεί, βέβαια, το σκηνικό που προηγήθηκε της 20ης Φεβρουαρίου με το οξύ πρόβλημα ρευστότητας, συνθήκη που μεγιστοποιεί την πίεση και δυνητικά αποχρωματίζει τις «κόκκινες» γραμμές.

Οι δανειστές, μέχρι στιγμής, έχουν δείξει αποφασιστικότητα στην αντιμετώπιση του απείθαρχου μέλους της Ευρωζώνης, επιλέγοντας μια τακτική σταδιακής εξουθένωσης και απονεύρωσης της Ελληνικής Κυβέρνησης, η οποία έχει απολέσει την πρωτοβουλία που είχε τις πρώτες μέρες της εκλογής της. Είναι σαφές ότι οι δανειστές δεν πρόκειται να απεμπολήσουν το μοναδικό όπλο που έχουν προσυπογράφοντας μια συμφωνία, η οποία να εγγυάται τη ρευστότητα της Ελληνικής Οικονομίας πριν η Ελληνική Κυβέρνηση ταπεινωθεί και εκείνοι επιβάλλουν πλήρως τους όρους τους έξω από τη λογική του έντιμου και αμοιβαίου συμβιβασμού. Εξάλλου, ο Θουκυδίδης μας διδάσκει ότι κάτι τέτοιο μπορεί να προκύψει μεταξύ μερών ίσης ισχύος. Η «δημιουργική ασάφεια» της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου υπήρξε για να ξοδευτεί χρόνος, χρήμα και πολιτικό κεφάλαιο της Κυβέρνησης Τσίπρα. Μία δημιουργική ασάφεια που μοιάζει με τον τετραγωνισμό του κύκλου, που συνιστά η σχιζοφρένεια του «πάση θυσία ευρώ» με τις απαράβατες κόκκινες γραμμές. Στην αρχή η Κυβέρνηση Τσίπρα θεωρούσε ότι ο χρόνος της χρειαζόταν για να οικοδομήσει συμμαχίες στον Ευρωπαϊκό χώρο προκειμένου να διεκδικήσει μια συμφωνία από καλύτερες θέσεις. Τώρα που τα δωράκια του Ρέντσι και οι αγκαλιές του Γιούνκερ αποδείχθηκαν χωρίς περιεχόμενο, ο εκβιασμός των δανειστών κινδυνεύει να συνθλίψει την Κυβέρνηση Τσίπρα ανάμεσα στις «κόκκινες γραμμές» και τον ρεαλισμό μιας συμφωνίας κόλαφου.

Είναι σίγουρο, ότι οιαδήποτε είναι από δω και πέρα η πορεία της χώρας, το κόστος θα είναι μεγάλο. Η υποταγή στους δανειστές θα μετατρέψει την Ελλάδα σε νεοφιλελεύθερη έρημο, ενώ η ρήξη θα απαιτήσει θυσίες και αντοχές από ένα λαό ήδη εξουθενωμένο με λεηλατημένους του πόρους του. Επιπρόσθετα, η επιλογή της πορείας της χώρας θα την καθορίσει κοινωνικά και οικονομικά για δεκαετίες. Η Κυβέρνηση Τσίπρα μπορεί να εκλέχθηκε πρόσφατα αλλά το μέγεθος του διλήμματος και οι επιπτώσεις των επιλογών επιβάλουν την προσφυγή στο Λαό. Οιαδήποτε τελική συμφωνία πρέπει να τεθεί στην έγκριση του Ελληνικού Λαού για να νομιμοποιήσει την πορεία της χώρας στο μέλλον. Ένα τελεσίδικο δημοψήφισμα θα επιφέρει την πολιτική καταλαγή που χρειάζεται για να αρχίσει η νηφάλια ανοικοδόμηση της χώρας. Θα μετριάσει το εμφυλιοπολεμικό κλίμα που συντηρεί η πολιτική εκκρεμότητα και η αίσθηση αδιεξόδου.

Η προσφυγή στο Λαό, η Δημοκρατική διέξοδος δεν είναι κάτι για να εντάσσεται στους τακτικισμούς μιας, όπως αποδεικνύεται, προσχηματικής διαπραγμάτευσης με τους δανειστές. Είναι η λυτρωτική λύση! Εάν δεν υπάρξει αυτή η λύση, εάν δεν δοθεί η δυνατότητα στον κάθε πολίτη αυτής της χώρας να διερωτηθεί τι θέλει και να πράξει ανάλογα, η εκκρεμότητα θα επανέρχεται εσαεί, κάθε φορά με άλλη αφορμή.

Η Kubler-Ross έχει περιγράψει πέντε στάδια που αφορούν την αντίδραση σε ένα επώδυνο γεγονός. Την άρνηση, την οργή, την διαπραγμάτευση, την κατάθλιψη και την αποδοχή. Σαν λαός τα τελευταία πέντε χρόνια ανακυκλώνουμε τα τέσσερα πρώτα. Ο άκαμπτος κύριος Σόϊμπλε είναι ένα πολύ ωραίο άλλοθι της δικιάς μας μη ανάληψης ευθύνης. Η κυβέρνηση της Αριστεράς οφείλει να μας δώσει την δυνατότητα να εκφραστούμε. Για να αποδεχτούμε, επιτέλους, το γεγονός της δουλείας ή της Ελευθερίας με ότι αυτά συνεπάγονται….

Νίκος Τσάμης

Advertisements
This entry was posted in Χωρίς κατηγορία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s