Το δημοψήφισμα του 15 και η αναγκαία συνταγματική αναθεώρηση

Για την ανάγκη μιας δημοκρατικής συνταγματικής αναθεώρησης, όπως προκύπτει απ’ το δημοψήφισμα που διεξήχθει το 2015.

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ

συνταγμα επιδαυρου

Ιδιαίτερο και μοναδικό

Την 5η Ιουλίου του 2015 διεξήχθει δημοψήφισμα στη χώρα μας. Ήταν ιδιαίτερο και μοναδικό. Τα τρια τέσσερα που είχαν προηγηθεί στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους αφορούσαν τη μορφή του πολιτεύματος. Βασιλευομένη ή αβασίλευτη δημοκρατία; Αυτό ήταν τότε το ερώτημα. Τώρα όμως, για πρώτη φορά, οι Έλληνες πολίτες κλήθηκαν, απ’ τη πολιτική ηγεσία, ν’ αποφασίσουν επί συγκεκριμένου πολιτικού ζητήματος. Σχετικά με την έγκριση μιας διακρατικής συμφωνίας. Το ερώτημα ουσιαστικά ήταν: «Ναι ή Όχι στη πρόταση Γιουνκέρ;» (1). Κι απάντησαν. Το 61,31% ΟΧΙ, το 38,69 ΝΑΙ(2).

Κι έκανε το ΟΧΙ, ΝΑΙ ;

Στη συλλογική συνείδηση έχει μείνει ότι ο πρωθυπουργός της χώρας, Αλέξης Τσίπρας, έκανε το ΟΧΙ, ΝΑΙ. Εννοούν πως έπραξε το αντίθετο απ’ αυτό που του υπέδειξε η λαϊκή βούληση με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Ο ισχυρισμός όμως δεν είναι ορθός. Οι Έλληνες πολίτες απέρριψαν τη πρόταση Γιουνκέρ. Στη συνέχεια, σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 686 επιπλέον λέξεις

Advertisements
Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΠΙΝΑΚΑΣ ΓΙΑ Δημοψηφίσματα Πρωτοβουλίας Πολιτών ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

kalpi11111

Ο συνημμένος πίνακας [ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ] έχει ως πρωταρχικό σκοπό να διευκολύνει τους πολίτες στην άσκηση του δικαιώματος τους για την προκήρυξη δημοψηφίσματος στην τοπική αυτοδιοίκηση. Ειναι εξαιρετικά σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό το δικαίωμα, ουσιαστικά, δίνεται για πρώτη φορά στους πολίτες απο τους «επαγγελματίες πολιτικους» και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να το αφήσουμε να υποτιμηθεί ή να απαξιωθεί . Εκτός απο τη χρηστική διάσταση του πίνακα που αφορά την ενημέρωση έχει καταγραφεί και η προισχύουσα κατάσταση ώστε να διευκολυνεται η σύγκριση. Τον πίνακα τον έφτιαξα μόνος μου (δεν είμαι νομικός), οπότε συγχωρείστε μου τυχόν παραλείψεις.

Γεώργιος Θωμάκος

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Υπήκοοι ή πολίτες;

BANNER.jpg

Είναι το σύνταγμα μίας χώρας νομικό ή πολιτικό κείμενο; Ποιος δικαιούται να γράφει το σύνταγμα σε μία δημοκρατία; Είναι λογικό να αλλάζει το σύνταγμα χωρίς, τουλάχιστον, να επικυρώνεται τελικά από τους πολίτες μέσω δημοψηφίσματος;

Αυτά και άλλα πολλά θα συζητήσουμε αύριο στην Παλαιά Βουλή. Σας περιμένουμε για να ανταλλάξουμε απόψεις και να προσπαθήσουμε να βρούμε ποια θα μπορούσε να είναι η λύση στην πολιτική δυστοπία που ταλανίζει την χώρα για σχεδόν δύο αιώνες.

«Ομάδες και κινήσεις πολιτών έχουν εκφράσει ήδη από το 2012 τη θέση ότι η χώρα έχει ανάγκη από μεγάλες δημοκρατικές αλλαγές στους θεσμούς άσκησης και ελέγχου της εξουσίας. Το μέγεθος της κρίσης και τα αδιέξοδα του πολιτικού συστήματος επιβάλλουν, και τότε και σήμερα, όχι απλώς την αναθεώρηση του ισχύοντος συντάγματος, αλλά τη θέσπιση νέου, με συμμετοχή ολόκληρης της κοινωνίας, σαν αιχμή μιας δημοκρατικής εθνικής παλιγγενεσίας.

Αυτό θα προϋπέθετε μεγάλη και ουσιαστική δημόσια διαβούλευση και παλλαϊκή απόφαση με δημοψήφισμα, ώστε το Σύνταγμα της χώρας να μην είναι επιβεβλημένο «εκ των άνω», αλλά αποφασισμένο από τους ίδιους τους πολίτες, όπως άλλωστε συμβαίνει σε άλλες χώρες. Όμως αντί για τη συνταγματική αναγέννηση της χώρας τα πολιτικά κόμματα επέλεξαν τη στενή διαδικασία της απλής αναθεώρησης βάσει του ισχύοντος άρ. 110, η οποία καταλείπει την όλη υπόθεση αποκλειστικά στη Βουλή, αφήνοντας τους πολίτες στο περιθώριο.Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, με τις προτάσεις και τη στάση τους στο ζήτημα της συνταγματικής αναθεώρησης αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά ότι δεν είναι τίποτα περισσότερο από συντηρητές και αναπαραγωγοί του πολιτικού συστήματος και των αδιεξόδων του.

Πρόταση: Εάν τα πολιτικά κόμματα δεν είναι αντάξια της ιστορικής στιγμής και δεν είναι σε θέση να προωθήσουν μεταρρυθμίσεις ριζικής αλλαγής του πολιτικού συστήματος, έχουν μια τελευταία λύση: Να αναθεωρήσουν μόνο το άρ. 110, ώστε να αλλάξει η διαδικασία αναθεώρησης και να γίνεται είτε με λαϊκή πρωτοβουλία 200.000 υπογραφών, είτε με πρωτοβουλία της βουλής αλλά και υποχρεωτική επικύρωση με δημοψήφισμα. Αυτό θα δώσει τη δυνατότητα για την απροϋπόθετη έκφραση της λαϊκής θέλησης και για ουσιαστική δημοκρατική συνταγματική αλλαγή.»

Για τη συζήτηση των θεμάτων αυτών οι κινήσεις πολιτών «Δημοκρατία & Δημοψήφισμα», «Δημοκρατική Πολιτεία» και «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή» διοργανώνουν εκδήλωση με θέμα: «Αναθεώρηση Συντάγματος για υπηκόους ή για πολίτες» (Παλαιά Βουλή, Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2018, ώρα 11.00 π.μ.)

Ομιλητές:

  • Χρήστος Λυντέρης, Δικηγόρος, Διδάκτωρ Νομικής Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος της κίνησης «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή»
  • Νατάσσα Καραμπάτσου, Οδοντίατρος, μέλος της κίνησης «Δημοκρατία & Δημοψήφισμα»
  • Σταύρος Αναγνωστόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, μέλος της κίνησης «Δημοκρατική Πολιτεία»
  • Πέτρος Χασάπης, Δικηγόρος, Οικονομολόγος, μέλος της κίνησης «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή»

Θα ακολουθήσει συζήτηση. Συντονίζει ο Βασίλης Ξυδιάς, Eκπαιδευτικός-θεολόγος, μέλος της κίνησης «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή». Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged , , | 1 σχόλιο

Νόμος 4555/2018 για την τοπική αυτοδιοίκηση.

ναι-οχι

Αναρτούμε τον τελευταίο νόμο σχετικά με την αυτοδιοίκηση διότι δίνει, έστω και με ισχυρούς περιορισμούς, τη δυνατότητα στους πολίτες να έχουν τον τελευταίο λόγο σε πολιτικές αποφάσεις δημοτικού και περιφερειακού επιπέδου.

Ας κάνουμε τη δυνατότητα, πραγματικότητα.

  1. Νόμος 4555/2018 για την τοπική αυτοδιοίκηση

Από το άρθρο 133 (σελίδα 57) ως και το άρθρο 151 (σελίδα 61) μπορείτε να δείτε τι προβλέπει ο νόμος 4555/2018 για τα δημοψηφίσματα σε τοπικό επίπεδο.

2. αιτιολογική έκθεση για το νόμο 4555/2018

Στην αιτιολογική έκθεση μας ενδιαφέρουν οι σελίδες 38-41.

 

 

 

Posted in Τοπική Αυτοδιοίκηση | Tagged , , | Σχολιάστε

Συμμετοχή εκπροσώπου της ομάδας μας σε ραδιοφωνική εκπομπή.

index

Τη Δευτέρα 5 Νοεμβρίου θα συμμετάσχει στην εκπομπή του Περικλή Βασιλόπουλου Athens Calling, 10-12 το βράδυ, (A’ Πρόγραμμα ΕΡΑ, 91,6 / 105,8), το μέλος της ομάδας μας, Πέτρος Βουρλής. Θα παρουσιάσει την πρόταση της ομάδας μας σχετικά με τη συνταγματική αναθεώρηση. Θέμα της εκπομπής «Πολίτες, Ομάδες Πολιτών και Συνταγματική Αναθεώρηση» με ένα πολύ ενδιαφέρον πάνελ.

«Στον ραδιοθάλαμο της Αγίας Παρασκευής παρευρίσκονται οι : Εβίκα Καραμαγκιώλη, από το Παρατηρητήριο Πολιτών για την Αλλαγή του Συντάγματος, Στέφανος Λουκόπουλος, από την οργάνωση Vouliwatch και o Θανάσης Τοτόμης, μέλος του ΣΚΕ (Συμβούλιο Κοινωνικού Ελέγχου) της ΕΡΤ, εισηγητής της πρότασης του ΣΚΕ να ενταχθεί η ΕΡΤ στην Συνταγματική Αναθεώρηση (εκλογή της Διοίκησης της ΕΡΤ από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής).

Μιλούν επίσης, ο Πέτρος Βουρλής, από την ομάδα «Δημοκρατία και Δημοψήφισμα» και ο Χρήστος Λυντέρης, Δρ. Νομικής, από την Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή. Από την Θεσσαλονίκη η Λίνα Παπαδοπούλου, αν. Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου στην Νομική Σχολή ΑΠΘ και συγγραφέας του βιβλίου: «Θεσμοί «άμεσης δημοκρατίας» στο Σύνταγμα. Συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις ουσίας» (εκδόσεις Ευρασία).»

 

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Τα «ενοχλητικά» δημοψηφίσματα

Referendum Your Say.jpg

Η δημοκρατία δεν έχει αντίπαλο. Δεν μπορεί να ηττηθεί σε έναν καθαρό, ισορροπημένο και λογικό διάλογο. Το ίδιο ισχύει και για τα εργαλεία της.

Πριν μερικά χρόνια όλα αυτά ήταν επιμελώς θαμμένα από όσους κατείχαν τα ΜΜΕ. Τώρα πλέον αναγκάζονται να μιλούν, αποδεικνύοντας κάθε στιγμή την ένδεια τους. Φυσικά κανείς λογικός συμπολίτης μας δεν θα περίμενε κάτι από καρικατούρες που «αρθρογραφούν» στην Καθημερινή (χωρίς φυσικά να λείπουν οι εξαιρέσεις στον κανόνα) αλλά κείμενα σαν αυτό είναι υπερβολικά φτωχά. Είναι τόσο φτωχά που καταλήγουν θλιβερά και μάλλον έχουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκουν.

Σε τέτοια κείμενα δεν χρειάζεται καν να απαντήσει κανείς. Παρόλα αυτά υπάρχουν συμπολίτες μας που έχουν τις γνώσεις και κυρίως το κουράγιο να πουν τα αυτονόητα και να βάλουν ξανά τα πράγματα στην θέση τους. Όταν αυτοί οι συμπολίτες μας είναι πανεπιστημιακοί αυτό αποκτά μια ιδιαίτερη αξία. Δυστυχώς η πλειοψηφία των πανεπιστημιακών μας αντιδρά σε οποιαδήποτε καθαρή έκφραση δημοκρατίας. Μετριότητα, ελιτισμός, ναρκισσισμός, έλλειμμα γνώσεων ή καθαρά ολιγαρχική αντίληψη; Μικρή σημασία έχει. Το σημαντικό είναι πως και σε αυτόν τον αντιδραστικό χώρο (όσο και αν κάποιος θα περίμενε ίσως κάτι άλλο) υπάρχουν πάντα ειλικρινείς συμπολίτες μας που λένε τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη. Ας απολαύσουμε ένα από αυτούς.

«Ομοβροντία, εσχάτως, κατά του θεσμού του δημοψηφίσματος, από αρθρογράφους που ανάλωσαν τα νιάτα τους στα ιδεώδη της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατίας [ένα πρόσφατο παράδειγμα στην «Καθημερινή», 30/9/2018, «Τα δημοψηφίσματα των άλλων»  του Π. Μανδραβέλη. Χαρακτηριστικά αποσπάσματα φράσεις: «Η ‘Άμεση Δημοκρατία’ ήταν η φιλοσοφική λίθος του ελληνικού πνευματικού μεσαίωνα.» και «Την ηρωική εποχή του αντιμνημονιακού αγώνα καλλιεργήθηκε πολύ η ανοησία της ‘ Άμεσης Δημοκρατίας’ ».].

Δημοσιεύεται πλήθος άρθρων από υπερδημοκράτες, που ξαφνικά συνειδητοποίησαν ότι τα δημοψηφίσματα, η πιό γνήσια, αδιαμεσολάβητη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής βούλησης, ενίοτε παράγουν ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Και καθιστούν την πολιτική διαδικασία ανεξέλεγκτη.

Πλήθος επιχειρημάτων διαφόρων αναλυτών που αυτο-αποκαλούνται «προοδευτικοί», κατά του μόνου πραγματικού θεσμού άμεσης δημοκρατίας που υφίσταται στις αστικές κοινοβουλευτικές δημοκρατίες.

Τελικά, όλη αυτή η επίθεση αποκάλυψε πόσο πολύ ενοχλεί η δημοκρατία, όταν το εκλογικό σώμα δεν επαληθεύει τις απόψεις μας και τις ιδεοληψίες μας. Όταν τα συλλαλητήρια και οι δημοσκοπήσεις αναδεικνύουν τεράστια πλειοψηφία εναντίον της συμφωνίας των Πρεσπών, ξαφνικά ο «λαός» γίνεται «μάζα ακροδεξιών και εθνικιστών», από την οποία πρέπει να αφαιρεθεί το δικαίωμα να αποφασίζει για το μέλλον του. Όταν οι ψηφοφόροι δεν πείθονται από την πλύση εγκεφάλου και προσδιορίζουν την στάση τους από δικά τους κριτήρια, όταν δεν εγκαταλείπουν αυτά που θεωρούν εθνικά τους δίκαια και ιστορική τους κληρονομιά, τότε πρέπει να μείνουν μακρυά, όσο γίνεται πιό μακρυά από την κάλπη.

Εκλογές, ναι, να γίνονται. Δεν υπάρχει κίνδυνος από τις βουλευτικές εκλογές, γιατί εκεί, ως γνωστόν, δίδονται υποσχέσεις που εύκολα εγκαταλείπονται. Εκεί ο λαός άλλο ψηφίζει και άλλο προκύπτει, πχ το 2009 ψηφίζει «λεφτά υπάρχουν» και προκύπτει μνημόνιο και τρόικα, ψηφίζει μετά από τρία χρόνια «σκίζω τα μνημόνια» και αναδύονται ώ του θαύματος κι άλλα μνημόνια, ψηφίζει μετά από άλλα τρία χρόνια κατάργηση των μνημονίων και του ένφια «με έναν νόμο» και ιδού και νέα, ακόμα βαρύτερα μνημόνια. Ψηφίζει δεξιά και του βγαίνει συγκυβερνήτης ο Κουβέλης, ψηφίζει αριστερά και προκύπτει ο Καμένος.

Αντιθέτως τα δημοψηφίσματα έχουν το κακό ότι θέτουν ένα συγκεκριμένο ερώτημα: πχ «δέχεστε την συμφωνία των Πρεσπών», και ο λαός δίδει μία τελεσίδικη και μετρήσιμη απάντηση: πχ «Όχι». Οπότε εκεί δεν υπάρχει διαφυγή. Το Ναι έσται Ναι και το Ου Ου.

Τα δημοψηφίσματα έχουν και κάτι άλλο, ακόμα ενοχλητικότερο. Θέτουν τον λαό προ των ευθυνών του. Τον κάνουν πράγματι κυρίαρχο. Τον καθιστούν υπεύθυνο για το αποτέλεσμα. Κάτι που είναι και η ουσία της δημοκρατίας, ασφαλώς. Και ταυτόχρονα μεταβάλλουν την πολιτική εξουσία σε πράγματι εκτελεστικό όργανοτης λαϊκής βούλησης. Πχ ένα Όχι στην συμφωνία των Πρεσπών οδηγεί υποχρεωτικά σε αυτόματη ακύρωσή της, είτε συμφωνεί η κυρία Μέρκελ και οι εγχώριοι «αντι-εθνικιστές» αρθρογράφοι μας είτε όχι. Κάτι πολύ δυσάρεστο για όσους θεωρούν την πολιτική διαδικασία ως λήψη αποφάσεων από ολίγους «πεφωτισμένους» ερήμην  της λαϊκής βούλησης, όποια και αν είναι αυτή.»

Το παραπάνω κείμενο υπογράφει ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος, Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Γενεύης και ανιχνεύσαμε εδώ.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged | 1 σχόλιο

Δημοκρατία: η μόνη επανάσταση που έχει νόημα

Eutopia_Bookchin _ smallΤι έχουν να φοβηθούν οι μειοψηφίες από την πραγματική δημοκρατία; Σε αντίθεση με την ρητορεία των ολιγαρχών και μέρους της «πνευματικής» ελίτ που σιτίζεται από αυτούς, απολύτως τίποτα. Τουναντίον, μόνο μέσα στην πραγματική δημοκρατία οι μειοψηφίες μπορούν να θέσουν τις απόψεις τους σε έναν πραγματικά ανοικτό δημόσιο διάλογο (η δημοκρατία γνωρίζει καλά και εκτιμά ιδιαίτερα το στοιχείο αυτό, αφού είναι το μεγαλύτερο συγκριτικό της πλεονέκτημα σε σχέση με τα ολιγαρχικά καθεστώτα) και, αν έχουν δίκιο, να πείσουν για την ορθότητα των απόψεων τους.

Ας δούμε πόσο όμορφα περιγράφει τα παραπάνω ο μεγάλος αγωνιστής και βαθύτατα δημοκρατικός Μάρεϊ Μπούκτσιν στο βιβλίο του Η επόμενη επανάσταση, θυμίζοντας μας, μία ακόμα φορά, πως η μόνη επανάσταση που έχει νόημα είναι η πραγματική δημοκρατία.

«Τέλος, ο κομμουναλισμός, σε αντίθεση με τον αναρχισμό, είναι υπέρ της πλειοψηφικής λήψης αποφάσεων με ψηφοφορία, θεωρώντας την ως τον μόνο τρόπο για έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων να παίρνει αποφάσεις. Οι γνήσιοι αναρχικοί υποστηρίζουν ότι αυτή η αρχή – η «ηγεμονία» της πλειοψηφίας επί την μειοψηφία – είναι αυταρχική και αντιπροτείνουν τη λήψη αποφάσεων με ομοφωνία. Η ομοφωνία, σύμφωνα με την οποία μεμονωμένα άτομα μπορούν να ασκήσουν βέτο στις αποφάσεις της πλειοψηφίας, απειλεί να διαλύσει την ίδια την κοινωνία. Ελεύθερη κοινωνία δεν είναι αυτή που τα μέλη της ζουν σε μια κατάσταση μακαριότητας, δίχως μνήμη, πειρασμούς και γνώσεις, όπως οι ομηρικοί λωτοφάγοι. Είτε μας αρέσει, είτε όχι, οι άνθρωποι γεύτηκαν τον καρπό του δέντρου της γνώσης και οι μνήμες αυτής της γνώσης είναι εμποτισμένες με ιστορία και εμπειρίες. Στο πλαίσιο ενός βιωμένου τρόπου ελευθερίας – εν αντιθέσει με τις κουβέντες καφενείου – το δικαίωμα ων μειοψηφιών να εκφράζουν τη διαφωνίας τους θα προστατεύεται πάντα πλήρως όπως και τα δικαιώματα της πλειοψηφίας. Οποιαδήποτε περιστολή αυτών των δικαιωμάτων θα θεραπεύεται αμέσως από την κοινότητα – αν είναι δυνατόν με ήπιο, ειδάλλως με δυναμικό τρόπο – ώστε να μην καταλήξει η κοινωνική ζωή να είναι το απόλυτο χάος. Πράγματι, οι απόψεις μιας μειοψηφίας μπορεί να θεωρούνται πολύτιμες ως μια εν δυνάμει πολιτική πηγή έμπνευσης και εκκολαπτόμενης αλήθειας η οποία, αν περισταλεί, τότε η κοινωνία θα έχει χάσει πηγές δημιουργικότητας και ανάπτυξης. Συνήθως οι νέες ιδέες προκύπτουν από εμπνευσμένες μειοψηφίες και σταδιακά κερδίζουν το ενδιαφέρον την κατάλληλη στιγμή και στον κατάλληλο χώρο, έως ότου βέβαια, αμφισβητηθούν κι αυτές ως κάτι το συμβατικό, αφού θα έχει έρθει η ώρα για νέες μειοψηφικές απόψεις να αντικαταστήσουν τις ορθοδοξίες του παρελθόντος

Η έμφαση δική μας.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged , | Σχολιάστε